EtnoMet eta Aroaren berbaroak

  1. Sarrera: hitz galduen xarma Hizkuntzak izaki bizidun dinamikoak dira: etengabe jaio, garatu eta eraldatzen dira. Bilakaera organiko horretan, ohikoa da hitz batzuk bidean galtzea, baina badira kasu bereziki harrigarriak. Batzuetan, gure hizkuntzaren erraldoietako batek, Resurrección María de Azkuek kasu, kontzeptu zehatz bat izendatzeko termino bat proposatu eta, hala ere, hitz hori erabateko ahazturan erortzen da. Gaur, "ostagi" hitzaren historia labur baina sakona berreskuratuko dugu. Gure lexikoaren bazterretan gordetako altxor ezkutu horietako bat da, asmo handiz sortua baina denboraren hautsek estalia. 2. "Ostagi": Azkueren asmakizun meteorologikoa Resurrección María de Azkuek, bere bulkada lexikografiko nekaezinean, "ostagi" hitza sortu zuen kontzeptu oso zehatz bati erantzuteko: fenomeno atmosferikoa. Hizkuntzalari adituaren begiradatik, Azkueren asmo neologikoa argia zen. Beharbada, "Osta-" aurrizkiaren indarraz baliatu nahi izan zue...

Ostagi berba Azkuek asmatu zuen "fenomeno atmosferikoa" esateko. Ez omen zuen arrakastarik izan eta guztiz ahaztu zen; izan ere, behin baino ez du berak erabiltzen Euskalerriaren Yakintzaren laugarren liburukian, ostadarraren izendapenen berri ematen duenean: Lan onen lenengo liburuan, [...] bekuski irakurleak ostagi onen [ostadarren] beste amazazpi izen.  Nik neuk gustuko dut hitz hori, laburbilduta agertzen baitzait kontzeptu luze  samarra: "fenomeno atmosferikoa". Beraz, aldeko argudio gehiago ditut, aurkakoak baino. Antzeko sorrera du argazki hitzak. Gaur egun ikaragarri hedatu da eta "fotografia" terminoa erabiltzen bada ere, nire iritziz, argazki sarriago irakurri eta entzuten da. Pozik nengoke ostagi termino ederra, maila jasoan, eguraldiaz idatzi edo berba egiten dugunean, erabiliko balitz, bai horixe!